‘Aanvankelijk hadden mijn schilderijen een formeel karakter. Ik wilde een veelheid aan vormen, geïnspireerd op de natuur, op grafische wijze verbeelden. De veelheid aan vormen bevatten ook decoratieve patronen.
Op deze wijze zocht ik via de figuratie naar abstracties. Figuratie die op die manier een ondersteunende functie had.
De laatste tijd onderzoek ik de natuur als onderwerp op meer inhoudelijke manier.
Ik kies voor onderwerpen en gegeven die soms cliché en kitsch zijn, zoals bijvoorbeeld een zware wolkenpartij of een sneeuwlandschap. Een andere keer kies ik juist bewust voor een niet duidelijk te herkennen onderwerp, zoals een getijdenpoel.
Verder vind ik het interessant om vormeloosheid vorm te geven, zoals in het schilderij van een goudader.
Mede bepaald door mijn grafische manier van schilderen,  die overigens verwant is aan de striptekening, zorgen deze uitgangspunten voor een soort van luchtigheid dan wel kunstmatigheid in de schilderijen: het beeld maakt zichzelf als het ware los van de oorspronkelijke natuur en kan aldus aan een nadere beschouwing worden onderworpen.
Een verhalend aspect wordt belangrijker in de vorm van beweging: het omkrullen van een blad, het opstijgen van warme lucht, het zogenaamde vloeien van een goudader.
De keuze voor narratieve elementen maakt dat het beeld minder vrijblijvend wordt en het belang van de voorstelling als verhaal toeneemt. De schilderijen worden zodoende meer robuust en meer dynamisch.’(eigen tekst/AB)