Terug naar het nieuwsoverzicht
|
Nieuwe werken van Eefje Versteegen
Gepubliceerd op: 01-02-2010 om 9:35
Vanaf zaterdag 6 februari a.s. is in het Enkhuizer kunstcentrum ‘De Twee Wezen’ een expositie te bezichtigen die voornamelijk bestaat uit nieuwe schilderijen van beeldend kunstenares Eefje Versteegen .
Eefje Versteegen, geboren te Olst in 1976, studeerde van 1994 tot 1998 aan de AKI, de van oudsher in Enschede gevestigde Akademie voor Beeldende Kunst. Tegenwoordig is zij zowel werkzaam als woonachtig in Amsterdam Vanaf 1998 was haar werk te zien tijdens tentoonstellingen in Helmond, Den Haag, Amsterdam, Deventer, Beetsterzwaag, Dordrecht en Enschede. |
‘De stille taal der dingen’, over het schilderkundige werk van Eefje Versteegen. ‘Dit is een plek zoals ieder ander, in zoverre, dat het een weg lijkt met zijn gebruikelijke verkeersborden, zijn stoep en zijn witte strepen geschilderd op plaveisel. En toch, juist op deze plaats lijkt iets buitengewoons te gebeuren: de verschijning van het beeld van een enorme octopus op het beton, als ware het geprojecteerd vauit de hemel. Zoals in dromen brengen de schilderijen van Eefje Versteegen ons naar een plek doe ons bekend voorkomt en tegelijk volkomen vreemd schijnt. Een plek waar het gevoel verloren te zijn niet vervreemdend is, maar juist aangenaam. Immers, vergeleken met de wreedheid van de wereld, zijn de meest duistere dromen veelal zoet. Beïnvloed door de surrealistische verbeelding stelt Eefje Versteegen ons de wereld voor alsof het een toneel is van mysterieuze verhalen waarvan we de ontknoping moeten zoeken in de stille taal der dingen. En dat is iets wat weinig kunstenaars bereiken: niet alleen de dingen uitbeelden maar ze een stem geven door middel van hun schilderkundige voorstelling. Of het nu gaat om een straat, een hoop stenen of eenvoudigweg een stoep, de kunstenaar nodigt ons uit om te fantaseren, te dromen. Laag na laag van bijna doorschijnende kleur toevoegend, zijn het de tonen zelf die haar schilderijen eeen nieuwe diepte lijken te geven, die ons uiteindelijk steeds weer naar het vallen van de avond brengt.’ (Vertaalde tekst van Catharine Somzé, oorspronkelijk gepubliceerd in het Spaanse tijdschrift ‘Actitudes’) |